ฝ่ายวิเคราะห์การลงทุน

ไม่เคยหมดยุคทองในอินเดีย

PrintE-mail

                สวัสดีครับ กว่าหนึ่งเดือนแล้วนะครับหลังจากเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของตลาดทองไทย ที่ราคาปรับตัวลดลงวันเดียวกว่า 2,400 บาท ต่อทองคำแท่งน้ำหนักหนึ่งบาท แม้จะมีการฟื้นตัวขึ้นมาบ้างในช่วงปลายเดือนก่อนแต่ท้ายสุดก็กลับมาเคลื่อนไหวต่ำกว่าระดับ 20,000 บาทต่อหนึ่งบาททองคำ ทำเอานักเล่นทองในประเทศหลายท่านเริ่มถอดใจเพราะคิดว่าจะเป็นขาลงสำหรับทองคำ ผสมโรงกับข่าวเชิงลบต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการลดมาตรการ QE การย้ายเงินเข้าตลาดหุ้น รวมไปถึงการขายทองของกองทุนขนาดใหญ่อย่าง SPDR ที่ผมเชื่อว่ามากกว่าร้อยละ 90 ของพวกเราไม่รู้ว่ามันย่อมาจากอะไร แต่เอาเถอะครับโดยรวมก็อาจจะสรุปได้ว่าระยะนี้สำหรับนักลงทุนในประเทศนั้นทองคำอาจจะไม่ได้เจิดจรัสเหมือนแต่ก่อน แม้จะเป็นเช่นนั้นผมก็ยังเห็นการตื่นตัวของนักลงทุนทองรวมถึงความสนใจของสื่อที่ทำให้ทองคำยังอยู่ในกระแส ทำให้ทุกครั้งที่มีการปรับตัวขึ้นลงแรง ๆ ทองคำก็จะกลับมาเป็น talk of the town ได้ทุกครั้งไป เป็นการสะท้อนให้เห็นว่าคนไทยมีความผูกพันและสนใจโลหะสีเหลืองนี้อย่างไม่เสื่อมคลาย แต่ถ้านับชนชาติที่นิยมทองคำสูงสุดนั้นคงไม่มีชาติใดเกินอินเดีย ดังนั้นวันนี้ผมจึงขอกล่าวถึงดินแดนต้นกำเนิดพุทธศาสนา เรื่องราวมหาภารตะ และผู้บริโภคทองคำหมายเลขหนึ่งอย่างอินเดียครับ
                อินเดียเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองรองจากจีน (ประมาณ 1,240 ล้านคน) แม้จะเป็นประเทศที่ประชาชนส่วนใหญ่ไม่ได้ร่ำรวยแต่ด้วยวัฒนธรรมที่มีความผูกพันกับทองคำทำให้อินเดียมีสัดส่วนในการบริโภคทองคำสูงที่สุดในโลก และการอ่อนตัวลงของราคาทองคำในช่วงตั้งแต่ต้นปีที่ผ่านมาก็เป็นการกระตุ้นการบริโภคทองคำในอินเดียได้เป็นอย่างดี โดยไตรมาสแรกของปีการบริโภคทองคำในภาคเครื่องประดับของอินเดียโตขึ้น 27% (year-on-year) ขณะที่จีนเติบโต 20% (year-on-year) สะท้อนแรงซื้อที่กลับมา ซึ่งจากการรายงาน “Gold Demand Trends – First quarter 2013” ของ World Gold Council กล่าวว่ามีการสะสมเข้ามาตั้งแต่ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ โดยเป็นการซื้อเพื่อเตรียมก่อนช่วงเทศกาลแต่งงานในไตรมาส 2 ขณะที่การซื้อทองคำเพื่อการลงทุนในอินเดียโตขึ้นถึง 52% ในไตรมาสแรก จะเห็นได้ว่าความต้องการทองคำของอินเดียนั้นมีการเติบโตขึ้นตามการผกผันของราคาทองคำที่ต่ำลง นอกจากนี้ประเด็นเรื่องการซื้อตามเทศกาลก็ถือว่ามีผลอย่างมากต่อพฤติกรรมของคนอินเดีย
                                                                      alt
              Credit: http://www.lonelyplanet.com
                เทศกาลสำคัญที่มีความเกี่ยวข้องกับการซื้อทองคำที่น่าสนใจมีอยู่สองเทศกาลครับ เทศกาลแรกคือเทศกาลแต่งงานที่ชาวอินเดียนิยมให้สินสอดกันเป็นทองคำรูปพรรณ นอกจากนี้ยังมีการใช้เป็นเครื่องประดับสำหรับเจ้าบ่าวเจ้าสาวด้วยยอดการแต่งงานปีละหลายล้านคู่ทำให้ความต้องการทองคำมีจำนวนมาก อีกเทศกาลคือเทศกาลดีวาลี (Diwali) หรือเทศกาลแห่งแสงที่ชาวอินเดียนิยมซื้อของกำนัลให้แก่คนในครอบครัว ซึ่งมักจะเป็นอัญมณีและเครื่องประดับทำให้มีความต้องการทองคำเข้ามาในช่วงดังกล่าวเช่นกัน โดยเทศกาลดีวาลี (Diwali) จะมีในช่วงเดือนตุลาคม – พฤศจิกายน ของทุกปี ซึ่งทั้งสองเทศกาลที่กล่าวมาก็มักจะมีการนำมาในการพูดถึงประกอบการวิเคราะห์ทิศทางราคาทองคำใกล้เคียงกับเทศกาลตรุษจีนนั่นเอง
แม้ว่าทุกวันนี้ทิศทางราคาทองคำไม่ได้ถูกกำหนดด้วย Demand – Supply ที่เกิดในตัว physical gold มากนักเนื่องจากการซื้อขายในตลาดล่วงหน้ามีปริมาณการซื้อขายมากกว่ามาก แต่การเข้าใจพฤติกรรมการบริโภคของชาติที่มีการซื้อขายทองคำจำนวนมากก็น่าจะเป็นประโยชน์ต่อผู้ที่อยู่ในอุตสาหกรรมทองคำรวมถึงผู้ลงทุน
 
โดย กมลธัญ  พรไพศาลวิจิต
ผู้จัดการฝ่ายวิเคราะห์  บริษัท จีที เวลธ์ แมเนจเมนท์ จำกัด
 
Add new comment
 
 

Abenomics สะท้อน Keynesian never die

PrintE-mail

               สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่าน ท่ามกลางกระแสตลาดทุนที่ร้อนแรง หลายตลาดทำสถิติสูงสุดใหม่แทบจะทุกวันที่เปิดทำการ แต่ที่ตลาดที่น่าจับตาที่สุดคงไม่มีตลาดหุ้นที่ใดเกินญี่ปุ่น เพียงกว่า 5 เดือนแรกของปีดัชนี Nikkei 225 Index ปรับตัวขึ้นมาแล้วกว่า 47% เทียบดัชนีปิดในช่วงปลายปี พ.ศ. 2555 เรียกว่าผลตอบแทนตลาดหุ้นไทยดูเล็กน้อยไปเลย แม้ตลาดหุ้นไทยในช่วงเวลาเดียวกันก็ปรับตัวขึ้นกว่า 15% การปรับตัวขึ้นของตลาดทุนเป็นผลมาจากหลายสาเหตุด้วยกันครับ แต่ที่ดูจะส่งผลค่อนข้างมากคือมาตการทางการเงินแบบผ่อนคลายซึ่งประเทศพัฒนาเดินหน้าทำกันอย่างต่อเนื่อง เรียกได้ว่างัดกันทุกเครื่องมือที่มี เท่าที่คิดได้ออกมาใช้กันอย่างกว้างขวาง ซึ่งเชื่อว่าหลายท่านคงจะได้ยินคำศัพท์ใหม่ ๆ จำนวนมากที่เกี่ยวข้องกับนโยบายเหล่านี้ ตัวอย่างเช่น Quantitative easing, Operation twist, Long-term refinancing operation ฯลฯ ส่วนคำที่ผมจะขยายความในวันนี้คือคำว่า Abenomics ซึ่งไม่ได้เป็นตัวมาตรการแต่อย่างใดแต่เป็นคำเรียกนโยบายในการฟื้นเศรษฐกิจญี่ปุ่นซึ่งนำเสนอโดยนายชินโซะ อาเบะ จึงเรียกว่า Abe-nomics แนวนโยบายนี้ประกอบไปด้วยส่วนย่อย ๆ หลายส่วนครับขอขยายความดังนี้
 
                                                                           alt
                            Credit: http://img.scoop.it

                หลายท่านที่คิดว่า Abenomics หมายถึงการอัดฉีดเงินเข้าซื้อพันธบัตรคล้าย ๆ กับ QE ของ FED เท่านั้น แต่จริง ๆ แล้วกลับมีรายละเอียดมากกว่านั้น โดยอาจจะแบ่งเป็นได้สามส่วนหลักดังนี้ ประการแรกคือการเพิ่มฐานเงิน หรือเพิ่มปริมาณเงินในระบบนั่นเอง โดยจะเป็นการเพิ่มอย่างไม่จำกัดจำนวนเพื่อบรรลุเป้าหมายเงินเฟ้อที่ 2% ซึ่งญี่ปุ่นประสบภาวะเงินฝืดมานานกว่า 20 ปี (มาตรการนี้เริ่มใช้เมษายนที่ผ่านมา) รูปแบบการดำเนินนโยบายแบบนี้ก็คือการผ่อนคลายนโยบายทางการเงินนั่นเอง ซึ่งญี่ปุ่นมีทางเลือกในการนำเครื่องมือทางการเงินอื่นมาใช้อย่างจำกัด กล่าวคืออัตราดอกเบี้ยซึ่งถือเป็นเครื่องมือทางการเงินหนึ่งปัจจุบันก็อยู่ในระดับใกล้ศูนย์ ขณะอัตราผลตอบแทนในตลาดก็ถือว่าต่ำมากอยู่แล้ว ประการที่สองคือการทุ่มการใช้จ่ายของภาครัฐ เป็นที่ทราบกันดีว่าเศรษฐกิจที่วัดการเติบโตจาก GDP ประกอบด้วยสี่ส่วนหลัก คือ การบริโภค (consumption) การลงทุน (investment) นำเข้า – ส่งออก สุทธิ์ (import – export) และ การใช้จ่ายภาครัฐ (government spending) ในช่วงภาวะที่เศรษฐกิจฝืดเคือง การลงทุนต่ำ การบริโภคไม่เติบโต การกระตุ้นการใช้จ่ายของภาครัฐเป็นสิ่งที่จำเป็น (แนวคิด  Keynesian) นอกจากสองวิธีที่ใช้ร่วมกันด้านบนแล้ว นโยบายของนายอาเบะยังเน้นที่จะกระตุ้นภาคเอกชนให้เกิดการลงทุนโดยรัฐทำหน้าที่เป็นผู้ประชาสัมพันธ์ให้ รวมถึงการผลักดันค่าตอบแทนพนักงานให้สูงขึ้น เรียกได้ว่าเป็นรูปแบบการเดินหน้ากระตุ้นเศรษฐกิจแบบเต็มตัว และที่สำคัญผลที่เกิดขึ้นก็เป็นไปอย่างที่ต้องการ โดยค่าเงินเยนมีการอ่อนค่าลงอย่างมากหลังใช้มาตรการแน่นอนว่าการส่งออกก็ฟื้นตัว แม้จะมีผลกระทบจากต้นทุนที่นำเข้าแต่โดยรวมถือว่าให้ผลเชิงบวกกับเศรษฐกิจโดยรวมมากกว่า  GDP ในไตรมาสหนึ่งของญี่ปุ่นเติบโต 0.9% ความเชื่อมั่นในภาคธุรกิจสูงขึ้น กิจกรรมในภาคเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัว ตลาดหุ้นบวกสดใส ถ้าวัดผลความสำเร็จในระยะสั้นถือว่า Abenomics ประสบความสำเร็จอย่างมาก แต่ในระยะยาวอาจจะต้องวัดผลกัน อย่างไรก็ดีความสำเร็จที่เกิดขึ้นจาก Abenomics อาจจะเป็นการสะท้อนว่าวิถีทางแบบ Keynesian ที่กล่าวว่ารัฐควรแทรกแซงเศรษฐกิจในยามที่กำลังประสบปัญหาอาจจะยังคงเป็นแนวคิดที่ไม่เก่าจนไป แม้จะมีการวิพากถึงผลที่ตามมา ขณะที่การประชุม G7 ที่ผ่านมาก็ไม่ได้มีชาติใดทัดทานญี่ปุ่นถึงการผ่อนคลายนโยบายขนาดใหญ่ที่ทำให้ญี่ปุ่นได้เปรียบเรื่องค่าเงินเลย นั่นอาจจะหมายความว่าแนวคิดนี้อาจจะยังถูกนำมาใช้ต่อไปในชาติพัฒนาหรือไม่ ล่าสุดมีการกล่าวว่าควรหรือไม่ที่ยูโรโซนจะเปลี่ยนนโยบายรัดเข็มขัดมาใช้การกระตุ้นเศรษฐกิจแบบที่ญี่ปุ่นทำเพื่อฟื้นเศรษฐกิจ ลองคิดภาพว่าเป็นเช่นนั้นจริงเราคงเห็นสภาพคล่องอีกจำนวนมากไหลเข้าสู่เศรษฐกิจโลก ราคาหุ้นที่หลายท่านกล่าวว่าแพงในเวลานี้ก็อาจจะทุบสถิติกันต่อไป
 
ส่วนคำถามว่าราคาทองคำนั้นจะได้รับผลกระทบในแง่มุมใด ทั้ง ๆที่ ในช่วงกว่า 4 ปี ที่ผ่านมาราคาทองคำปรับตัวขึ้นเมื่อมีการอัดฉีดเงินเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจโดยเฉพาะ QE ของสหรัฐฯ แต่ครั้งนี้อาจจะต่างไปครับ เนื่องจากตลาดทุนดูจะได้รับอนิสงค์แรงกว่า นั้นหมายความว่าโอกาสจากการเก็งกำไรในตลาดหุ้นน่าจะมีมากกว่าสินค้าโภคภัณฑ์ ขณะที่การกระตุ้นเศรษฐกิจของญี่ปุ่น (หรือถ้ายูโรโซนทำในอนาคต) จะทำให้ค่าเงินดอลล่าร์สหรัฐฯ แข็งค่าขึ้นในเชิงเปรียบเทียบ ก็จะเป็นผลที่ไม่ดีนักกับราคาทองคำ วันนี้ลากันไปก่อนครับ
 
โดย กมลธัญ  พรไพศาลวิจิต
ผู้จัดการฝ่ายวิเคราะห์ บริษัท จีที เวลธ์ แมเนจเมนท์ จำกัด

Add new comment
 
 

ประวัติศาสตร์ 12 ปีขาขึ้นทอง

PrintE-mail

สวัสดีครับ ช่วงที่ผ่านมาเราได้ยินเรื่องการจบรอบขาขึ้น 12 ปี ของราคาทองคำ มีการคาดการณ์กันว่าราคาจะเข้าสู่ช่วงขาลง และอาจจะซบเซากันไปพักใหญ่ ซึ่งในประเด็นหลังผมว่าเราคงต้องรอดูกันว่าจะพักตัวยาวนานเพียงใด แต่สิ่งที่เป็นเรื่องจริงคือราคาทองคำอยู่ในช่วงขาขึ้นมากว่า 12 ปี นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) ซึ่งสมัยนั้นราคาทองคำอยู่ประมาณบาทละ5,000 กว่าบาท ขณะที่ราคาทองคำในตลาดโลกเคลื่อนไหวใกล้ 250-300 เหรียญต่อออนซ์ 12 ปีหลังจากนั้นราคาทองคำมีผลตอบแทนเป็นบวกติดต่อกันมากน้อยต่างกรรมต่างวาระ แต่เรียกได้ว่าถือไว้ยังไงก็ได้กำไร โดยขึ้นไปทำจุดสูงสุดในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 (พ.ศ. 2554) ที่ประมาณ 1,920 เหรียญต่อออนซ์ หรือประมาณ 28,850 (เทียบราคาขายออก) หรือเมื่อคำนวณเป็นผลตอบแทนในช่วง 12 ปี สูงถึงประมาณ 477% ตัวเลขดังกล่าวทำให้ตลาดทองคำคึกคักเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ทีเดียว ดังนั้นวันนี้ผมจึงขอย้อนอดีตเพื่อให้เราเข้าใจการปรับตัวขึ้นของราคาทองคำในช่วง 12 ปี โดยสามารถแบ่งออกเป็น 2 ช่วงใหญ่ ๆ ดังนี้ครับ

 
ช่วงที่ 1 เติบโตตามเศรษฐกิจโลก ราคาทองคำในตลาดโลกทรงตัวในกรอบไม่สูงมากในช่วงปลายทศวรรษที่ 90 โดยเคลื่อนไหวในกรอบ 250-300 เหรียญสหรัฐฯ ต่อออนซ์โดยประมาณ แต่หลังจากวิกฤติดอทคอมในช่วงปี ค.ศ. 2001 ราคาทองคำก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นเหนือระดับ 300 เหรียญต่อออนซ์ โดยได้รับแรงหนุนจากการเติบโตของเศรษฐกิจโลก หลังฟื้นตัวจากวิกฤติแต่ละประเทศมุ่งเน้นที่การเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นสำคัญ โดยตลอดช่วงปี ค.ศ. 2001-2008 อัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจของโลกเฉลี่ย 8 ปีเมื่อวัดจาก GDP อยู่ราว ๆ 1.66% โดยเฉพาะในช่วงปี ค.ศ. 2004-2007 เติบโตสูงกว่าระดับ 2% ต่อเนื่อง ในตลอดช่วงการเติบโตทางเศรษฐกิจโลกราคาสินทรัพย์ปรับตัวขึ้นตามลำดับตลาดการลงทุนเริ่มกลับมาคึกคัก ดัชนีตลาดหุ้นส่วนใหญ่ในโลกปรับตัวขึ้นอย่างต่อเนื่อง ขณะที่อัตราเงินเฟ้อก็ปรับตัวขึ้นตามการเติบโตทางเศรษฐกิจทำให้ทองคำซึ่งถือเป็นสินทรัพย์ประเภทหนึ่งมีการปรับตัวขึ้นตามการเติบโตทางเศรษฐกิจ อีกนัยก็เติบโตไปพร้อมกับอัตราเงินเฟ้อ ในช่วงเวลาดังกล่าวมีการเติบโตของกองทุนอย่างต่อเนื่องทำให้การซื้อขายสินทรัพย์ในตลาดเป็นไปอย่างอู้ฟู่มีเม็ดเงินไหลเข้าออกจำนวนมาก ช่องทางการลงทุนถูกพัฒนาทำให้ยิ่งเอื้อต่อการลงทุนและเก็งกำไร อีกหนึ่งปัจจัยสำคัญคือการลดลงของ FED Fund rate หรืออัตราดอกเบี้ยนโยบายของสหรัฐฯ ที่ลดลงตั้งแต่ในช่วงปี ค.ศ.2000 ทำให้ยิ่งเป็นการกระตุ้นการบริโภคและการลงทุน โดยอัตราดอกเบี้ยลดลงจาก 6.5% สู่ระดับ 1% ในช่วงปี ค.ศ. 2004 การเพิ่มขึ้นของราคาสินทรัพย์ที่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยดังกล่าวไม่เพียงแต่ราคาทองคำและตลาดหุ้นเท่านั้น ราคาอสังหาริมทรัพย์ก็ปรับตัวเพิ่มขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันจนท้ายสุดก็นำไปสู่ฟองสบู่ที่เราเห็นกันในช่วงปลายปี ค.ศ. 2008
 
alt 
                                                        Credit: board.postjung.com
 

ช่วงที่ 2 ตื่นตระหนกหลังวิกฤติ หลังวิกฤติ Subprime ในปี ค.ศ. 2008 ค่าเงินดอลล่าร์สหรัฐฯอ่อนค่าลงอย่างมากเทียบสกุลเงินหลักขณะที่ FED ปรับลดอัตราดอกเบี้ยนโยบาย (FED Fund rate) ถูกลดลงอีกครั้งสู่ระดับต่ำสุด 0.25% นอกจากนี้เพื่อให้เศรษฐกิจมีการฟื้นตัว FED ออกนโยบายเพิ่มสภาพคล่องหรือมาตรการ QE1, 2 และล่าสุด 3-4 ทำให้ปริมาณเงินดอลล่าร์สหรัฐฯ ในระบบเพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อวัดจาก M2 มีการปรับขึ้นสูงกว่า 10 ล้านล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ ขณะงบดุลของ FED สูงขึ้นเป็นประวัติการณ์มากกว่า 3 ล้านล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ จากนโยบายการเงินเช่นนี้ถือเป็นการกระตุ้นราคาทองคำอย่างมาก ประกอบกับการเป็นสินทรัพย์ปลอดภัยในช่วงภาวะที่ตลาดอื่นซบเซา จะเห็นว่าหลังวิกฤติตลาดหุ้นสหรัฐฯ อ่อนตัวลงอย่างมากสวนทางกับราคาทองคำที่ปรับตัวสูงขึ้น ในช่วงปี ค.ศ. 2009 – 2012 เป็นช่วงที่ราคาปรับตัวขึ้นเร็วที่สุด จากช่วงต้นปี ค.ศ. 2008 ราคาเคลื่อนไหวต่ำกว่าระดับ 1,000 เหรียญ กลับขึ้นมาเคลื่อนไหวสูงกว่า 1,300 เหรียญ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 2011และเพียงไม่กี่เดือนก็ขึ้นไปแตะระดับ 1,900 เหรียญ ถือเป็นการทำจุดสูงสุดตลอดกาล และหลังจากนั้นก็เริ่มอ่อนตัวลงตามลำดับ

จะเห็นว่าขาขึ้นของทองคำในช่วงกว่า 12 ปี นั้นมีแรงหนุนตามช่วงจังหวะของตลาด แต่ที่ผ่านมาไม่มีสินทรัพย์ประเภทใดที่จะอยู่ในขาขึ้นได้ตลอดไปจึงถือเป็นเรื่องธรรมดาครับที่ทองคำจะมีการอ่อนตัวลงบ้าง ดังนั้นนักลงทุนต้องทำความเข้าใจและปรับตัวให้เหมาะกับสถานการณ์
 

โดย กมลธัญ พรไพศาลวิจิต

ผู้จัดการฝ่ายวิเคราะห์ บริษัท จีที เวลธ์ แมเนจเมนท์ จำกัด

Add new comment
 
 

“คู่กรรม” ทองโลก – บาทไทย เข้าใจก่อนลงทุน

PrintE-mail

                สวัสดีครับ เห็นจั่วหัวอย่าเพิ่งเข้าใจว่าผมจะเขียนเชียร์หนังที่กำลังเข้าฉายอยู่ตอนนี้นะครับ เพียงแต่ในช่วงกว่า 4 เดือนที่ผ่านมาเห็นราคาทองคำบ้านเราลงต่อเนื่อง และก็เป็นช่วงที่ทองคำในตลาดโลก รวมถึงค่าเงินบาทไทยเป็นแรงกดดันสำคัญ ซึ่งเดิมทีนั้นราคาทองคำโลกกับเงินบาทไทยมักจะส่งผลกันไปในทางตรงกันข้าม เช่นราคาทองคำในตลาดโลกปรับตัวเพิ่มขึ้น เงินบาทในประเทศกลับแข็งค่า แต่นับจากต้นปีเป็นต้นมาทั้งทองโลกและบาทไทยกับจูงมือกันเดินไปทางเดียวกัน และเป็นทางเดินที่เป็นเชิงลบกับราคาทองคำในประเทศ  ประกอบกับแรงซื้อที่เห็นอย่างต่อเนื่อง จึงมีความกังวลว่านักลงทุนเหลียวหลังแลหน้ากันดีพอหรือยังก่อนตัดสินใจลงทุน
 
                สำหรับราคาทองคำในตลาดโลกที่อ้างอิงเป็นสกุลเงินดอลล่าร์สหรัฐฯ ต่อทองคำหนึ่งทรอยออนซ์ (ประมาณ 31.1035 กรัม) หลังจากที่หลุดระดับ US$1,500 ลงมาก็มีหลายสำนักบอกว่าน่าจะเข้าสู่ช่วงของตลาดหมี (ขาลง) ของทองคำ เพราะเมื่อมองผลตอบแทนในช่วงปีกว่าที่ผ่านมาก็ไม่ได้สร้างผลตอบแทนที่จูงใจมากนักต่างจากตลาดหุ้นที่สร้างผลตอบแทนเป็นเลขสองหลัก ขณะที่ปัจจัยที่อยู่ในตลาดก็สร้างทัศนคติในเชิงลบ ทั้งข่าวการขายทองคำของธนาคารกลางในยุโรป (ปัจจุบันยังไม่ได้มีการขายจริง) ความเป็นไปได้ที่มาตรการ QE สหรัฐอเมริกาอาจจะจบลงในอนาคตเนื่องจากไม่ส่งผลดีต่อเศรษฐกิจที่แท้จริง (เงินเฟ้อไม่ได้เพิ่มขึ้นตามเป้าหมาย อัตราการว่างงานยังลดลงอย่างเชื่องช้า) ขณะที่งบดุลของ FED ก็โตขึ้นเรื่อย ๆ จนสร้างความกังวลต่อภาระของ FED ในระยะยาว  (FED มีขนาดงบดุลประมาณ 3.21 ล้านล้านดอลล่าร์สหรัฐฯ ณ วันที่ 10 เมษายน 56) นอกจากนี้ยังมีการขายทองคำของกองทุนขนาดใหญ่ที่เพิ่มความวิตกต่อขาลงของราคาอีก ด้านปัจจัยทางเทคนิคก็ต้องเรียนว่าหลุดกรอบ Sideway ระหว่าง 1,520 – 1,800 ดอลล่าร์สหรัฐฯ ต่อออนซ์ ไปเป็นที่เรียบร้อย โดยสรุปจึงอาจจะกล่าวได้ว่าถ้าไม่มีปัจจัยหนุนเพิ่มเติมราคาทองคำอาจจะอยู่ในช่วงขาลงไปสักระยะ
                                                                              alt
                                                                       
 

                ด้านเงินค่าเงินบาทเมื่อเทียบจากต้นปีแข็งค่าขึ้นมาประมาณ 1.95 บาทต่อหนึ่งดอลล่าร์สหรัฐฯ หรือประมาณ 6.3% จากใกล้ระดับ 30.60 บาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ มาใกล้ระดับ 28.65 บาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ และลงไปทำจุดต่ำสุดแถว 28.55 บาทต่อดอลล่าร์สหรัฐฯ ในช่วงวันศุกร์ที่ผ่านมา โดยถ้าเทียบผลกระทบที่เกิดขึ้นกับราคาทองคำ ในกรณีที่ราคาทองคำในตลาดโลกคงที่ US$1,500 ต่อออนซ์ ราคาทองคำในประเทศจะลดลงประมาณ 1,390 บาทต่อหนึ่งบาททองคำ (ราคาทองคำในประเทศลดลงตั้งแต่ช่วงต้นปีประมาณ 4,900 บาทต่อหนึ่งบาททองคำ (เทียบราคาทองคำแท่งความบริสุทธิ์ 96.5%) โดยการแข็งค่าของค่าเงินบาทถือว่าเป็นไปตามภูมิภาคเนื่องจากสภาพคล่องที่ล้นตลาดอยู่ในปัจจุบันจากนโยบายการเพิ่มสภาพคล่องของธนาคารกลางขนาดใหญ่โดยเฉพาะธนาคารกลางสหรัฐฯ (FED) และธนาคารกลางญี่ปุ่น (BOJ) ประกอบกับความไม่สมดุลของเศรษฐกิจโลก กล่าวคือชาติพัฒนาอยู่ในภาวะที่ชะลอตัวในขณะที่ประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่เติบโตได้ดี ทำให้เงินทุนไหลเข้าสู่ประเทศเศรษฐกิจเกิดใหม่ส่งผลให้ค่าเงินแข็งค่าขึ้นในเชิงเปรียบเทียบ สำหรับประเทศไทยนั้นการไหลเข้าของเงินทุนต่างชาติกลับมากองกันที่ตลาดตราสารหนี้สะท้อนให้เห็นการเก็งกำไรจากผลตอบแทนส่วนต่างและค่าเงิน ขณะที่บางส่วนไหลเข้าตลาดหุ้นเพื่อเก็งกำไรในตราสารทุน ตัวเลขหนึ่งที่น่าสนใจคือในช่วงเดือนมีนาคมที่ผ่านมาอัตราผลตอบแทนของพันธบัตรรัฐบาลอายุตั้งแต่ 5 ปีขึ้นไปมีการปรับลดลงทั้งที่ช่วงก่อนมีการซื้อเข้ามาในตราสารหนี้ระยะสั้น ประเด็นอาจจะเป็นการเก็งกำไรจากการคาดการณ์ว่าอัตราดอกเบี้ยอาจจะมีการปรับลดลงในอนาคต อย่างไรก็ดีเมื่อมองจากบริบททางเศรษฐกิจไทยในปัจจุบันก็ยังเอื้อให้เงินทุนไหลเข้าจากแรงจูงในการเติบโตทางเศรษฐกิจ ไม่ว่าจะมาจากนโยบายรัฐ การลงทุน รวมถึงการบริโภคจึงอาจจะกล่าวได้ว่าค่าเงินบาทก็ถือเป็นปัจจัยที่ต้องระมัดระวังไม่ต่างทิศทางราคาทองคำในตลาดโลก 

โดยสรุปการลงทุนทองคำสิ่งสำคัญต้องทำความเข้าใจปัจจัยที่เกี่ยวข้องที่จะกระทบต่อทิศทางราคาทองคำในตลาดโลก และค่าเงินบาท ไม่ใช่เพียงเรื่องใดเรื่องหนึ่งสุดท้ายนี้ก็ได้แต่หวังว่าทุกท่านจะลงทุนกันอย่างระมัดระวังครับ
 

โดย กมลธัญ  พรไพศาลวิจิต

ผู้จัดการฝ่ายวิเคราะห์ บริษัท จีที เวลธ์ แมเนจเมนท์ จำกัด
alt 
 
Add new comment
 
 

อย่าเพิ่งรีบกระโจนใส่ ทำความเข้าใจช่วงราคาลง

PrintE-mail

                สวัสดีครับ กลับมาหลังจากช่วงหยุดเทศกาลสงกรานต์ซึ่งอาจจะเป็นการหยุดพักผ่อนที่ไม่ค่อยสบายใจนัก เนื่องจากในช่วงที่เราหยุดยาวกัน ราคาทองคำในตลาดโลกก็ตกเอา ตกเอาสร้างความกังวลสำหรับนักลงทุนทองคำทั้งทองแท่ง อนุพันธ์ หรือการลงทุนทองคำผ่านกองทุน แต่ในช่วงเวลาของความวิตกนี้ผมได้รับโทรศัพท์หลายสายที่โทรมาเพื่อจะสอบถามว่าต้องการจะซื้อทองคำในช่วงที่ปรับลงนี้ดีหรือไม่ หรือลงขนาดนี้ไม่ลงอีกแล้วใช่ไหม ต้องการจะซื้อเก็บยาว ๆ ผมก็ต้องเรียนซ้ำ ๆ ว่า อย่าเพิ่งครับ การบอกว่าราคาถูกนั้นอาจจะใช้ไม่ได้กับทองคำที่เราไม่สามารถประเมินมูลค่าที่แท้จริงได้เหมือนกับตราสารทุน ดังนั้นราคาจะเป็นไปตามทัศนคติของคนส่วนใหญ่ และถ้าดูแรงขายในช่วง long weekend  ที่ผ่านมาสะท้อนชัดครับว่าทัศนคติที่นักลงทุนส่วนใหญ่มีต่อทองคำในช่วงนี้ยังเป็นลบ ประกอบกับการเห็นนักลงทุนแห่ซื้อทองคำในเยาวราชจำนวนมากวันนี้ผมจึงเกิดความกังวล ซึ่งผมเคยเขียนบทความที่เกี่ยวกับการเงินเชิงพฤติกรรมซึ่งวันนี้จะขอเอามาพูดถึงอีกครั้งครับ
                                                                                                                             alt
                                                    Credit: ทองคำราคา.com
 
                ทุกวันนี้เรามีทฤษฏีตลาดมีประสิทธิภาพสมบูรณ์ที่มีสมมติฐานว่านักลงทุนมีเหตุผลในการตัดสินใจลงทุน ซึ่งในมุมมองของผมที่อยู่ในวงการการลงทุน ทฤษฏีนี้มีข้อบกพร่องอยู่หลายจุด อย่างแรกคือผมเชื่อว่าในโลกของความเป็นจริง น้อยมากที่จะมีนักลงทุนที่เข้าข่ายนักลงทุนอย่างเป็นเหตุเป็นผลตามทฤษฏี และประการสำคัญคือผู้บริโภคข่าวสารมักมี bias ทำให้การรับรู้เอนเอียงไปในแนวทางที่ผู้วิเคราะห์เชื่อมั่น ในความเป็นจริงการตัดสินใจต่อข้อมูลที่ได้รับเรามักไม่ได้เริ่มต้นจากศูนย์ เรามักจะมีข้อมูลเดิมที่อ้างอิงข้อมูลที่เรารับมาโดยไม่รู้ตัว ถ้าเรามาเปรียบเทียบกับการซื้อขายทองคำในช่วง 2 วันที่ผ่านมาก็จะเห็นจุดอ้างอิงในตลาดทองเช่นกัน เนื่องจากราคาทองคำปรับตัวเพิ่มขึ้นติดต่อกันในช่วง 12 ปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะในช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมาราคาปรับตัวขึ้นอย่างมาก ทำให้นักลงทุนก็จะคาดว่าราคาจะปรับตัว “ขึ้นต่อไปเรื่อย ๆ” เนื่องจากมันไม่เคยลง เมื่อนักลงทุนส่วนใหญ่คิดเหมือนกันก็จะเกิดพฤติกรรม “แห่ตามกัน” และแม้นักลงทุนพยายามที่จะคิดและหาเหตุผลในการตัดสินใจ ก็จะถูกกลไกของการเคลื่อนไหวราคาทำให้เกิดความไม่มั่นใจทำให้ต้องมีพฤติกรรม “แห่ตามกัน” อยู่ดี ขณะที่ความ “ฝังใจ” โดยยึดจุดเทียบวัดจุดใดจุดหนึ่งเป็นหลัก แม้ว่าเหตุการณ์จะเปลี่ยนแปลงไป อย่างราคาทองคำปรับตัวขึ้นมาเหนือ 25,000 บาทต่อหนึ่งบาททองคำ  พอราคาปรับลงมาต่ำกว่า 20,000 บาทต่อหนึ่งบาททองคำอย่างเมื่อวาน เราจะรู้สึกว่าราคาเริ่มถูก ทั้งที่ถ้าย้อนไปเมื่อไม่กี่ปีที่แล้วราคาทองเคลื่อนไหวต่ำกว่า 15,000 บาทต่อหนึ่งบาททองคำ สิ่งที่ต้องกังวลอีกประเด็นคือ “จุดด้อยของนักพนัน” เหมือนกันการโยนหัวก้อย เวลาที่เหรียญออกก้อย 2 ครั้งติดต่อกัน นักพนันจะเริ่มหันมาพนันว่าจะออกหัว เพราะออกก้อยมา 2 ครั้งแล้ว ซึ่งจริง ๆ แล้วการโยนเหรียญแต่ละครั้งเป็นอิสระต่อกัน ทุกครั้งที่โยนเหรียญมีโอกาสในการออกหัวและก้อยเท่า ๆ กัน จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เรามักได้ยินคำว่ารอ Rebound เพราะราคาทองปรับตัวลงมาเยอะแล้ว นั้นเพราะเราเทียบกับจุดอ้างอิงก่อนหน้า
 
                ดังนั้นในการเข้าเก็งกำไรทองคำในช่วงขาลงแบบนี้จึงต้องให้ความระมัดระวัง และศึกษาข้อมูลก่อนการตัดสินใจลงทุน ถ้าคุณลองถามคนที่ติดทองคำสูง ๆ อยู่วันนี้ สมมติฐานของวันที่เขาซื้อก็ไม่ต่างจากเหตุการณ์ในวันนี้เท่าไหรนัก วันนี้ลากันไปก่อนครับ
 

โดย กมลธัญ  พรไพศาลวิจิต
ผู้จัดการฝ่ายวิเคราะห์ บริษัท จีที เวลธ์ แมเนจเมนท์ จำกัด 

Add new comment
 
 

Page 1 of 4